Сè поголем е интересот за германски работни дозволи во последните неколку години, особено од медицински лица, но и од други професии.

Не е мал бројот и на оние кои одат од туристички причини и посета на роднини, но за лицата кои сакаат да работат, потребна е работна виза, за која пак постојат месечни квоти.

Германската амбасада ги информира граѓаните на нашата земја, дека листата на чекање на термин за работна виза согласно чл.26 став 2 од Одредбата за Западен Балкан („Регулатива за Западен Балкан) е затворена во моментот, затоа што за термините што стојат на располагање за следниот месец веќе има доволно пријави. Од тие причини листата на чекање на термин е затворена.

Листата на чекање на термин за следниот месец наскоро ќе биде пуштена. Ве молиме бидете уште малку трпеливи..

Прашањата за текот на постапката не може да бидат одговорени. Во меѓувреме веќе може да ги подготвувате потребните документи за поднесување на виза. Барањето може да се поднесе само со комплетни документи.

Листа на чекање за термин за национални визи

Сега имате можност во секое време да ги внесете Вашите податоци во предвидената листа за регистрација на термин и во секој случај ќе го добиете најраниот можен термин. Овластување на трети лица за да Ви закажат термин не е ниту потребно ниту пак има смисла.

Предвидената листа за регистрација е поделена на:

– Виза за приклучување кон семејството и за приклучување на деца

– Виза за плава карта / ЕУ, стипендии, студенти, чираци со германски договор за пракса

– Визи за кваликувани работници со завршено стручно образование кое е веќе признато во Германија

Откако ќе ги внесете Вашите податоци во листата, во рок од 30 минути ќе го добиете првиот мејл-потврда со понатамошни податоци за постапката како и регистарски број.

Ве молиме имајте во предвид дека времето на чекање меѓу регистрацијата и потврдата на терминот може да изнесува неколку месеци поради големата побарувачка во моментот. Од тие причини Ве молиме да се откажете од поставување на дополнителни прашања.

Денес германската амбасада на својот профил на социјалните мрежи, објави кога ќе биде отворена листата за пријавување за месец ноември.

-Листата на чекање на термин за таканаречената Регулатива за Западен Балкан за месец ноември ќе биде отворена за регистрирање на 05. октомври 2021 г. во 11:00 часот.

Ве молиме имајте во предвид дека по исполнувањето на месечниот контингент, листата ќе биде затворена.

Доколку не сте во можност да се регистрирате за месец ноември, тогаш имате можност да се регистрирате во наредниот месец за декември.

Регистрациите на термин за вработување според Регулативата за Западен Балкан следат во посебна листа на чекање за термин и може да бидат во следните периоди:

-од понеделник до четврток меѓу 09:30 и 16:30 часот како и

-петок меѓу 09:30 и 13:00 часот

The post Германската амбасада информира кога ќе бидат отворени термините за визи овој месец appeared first on Галама.

Во Соединетите Американски држави живеам неколку години. Од почетокот на оваа пандемиска криза, имав можност да видам како една од најмоќните држави во Светот, се справува со ситуацијата.

Можам да кажам дека на почетокот, како да беа изненадени. За само неколку денови, при крајот на март и почетокот на април 2020, се испразнија маркетите. Сепак, луѓето независно каде живеат, се водат од сличен инстинкт, да обезбедат залихи од храна за „не дај Боже“.

Но за многу кратко време, тие се организираа и почнаа да функционираат според новите правила. Голем проблем на почетокот беше да се обезбедат маски и средства за дезинфекција, но со текот на времето тоа се регулираше.

Потоа следуваше еден долг тежок период, кога имаше многу позитивни и упокоени. Претежно тоа беа постари лица од домовите за стари, бидејќи Америка е земја во која е долг животниот век.

Со пронаоѓањето на вакцината, почна процесот на имунизација, некаде во јануари оваа година. Луѓето дисциплинирано си ги закажуваа своите термини и масовно се имунизираа.

Летово дојдов во татковината. Со оглед на стивнувањето на ковидот во месеците јуни и јули, навистина се почувствував како во старото нормално, а можев и да се видам со старите пријатели и да прошетам по убавините на нашата земја.

Но во месец август, со почетокот на новиот бран од вирусот, како да се вративме во новата, тешка реалност. Забележав големи реакции меѓу населението по воведувањето на новите мерки, за ограничување на влезот во угостителските објекти, за оние кои не се имунизирани.

При разговори со свои пријатели, бев осудуван, зошто се согласувам со мерките  и се залагам секој кој може, му дозволува здравјето, да биде имунизиран. Нивната забелешка беше дека гледаат фотографии и снимки, како во земјата во која живеам и работам, Америка, не се носат маски во затворени простории и нема мерки.

Да, се согласувам дека е така, дека сега маски не се носат, односно носат многу мал број луѓе, но не се согласувам дека не се почитуваат мерки. Тука луѓето беа толку совесни дури кризата земаше најголем замав, што не ни беше потребно државата да притиска за почитување мерки.

А зошто сега не се носат маски во затворен простор. Па затоа што преку 70 проценти од луѓето се имунизирани! Од кого ќе се заразат во една ваква ситуација? Лесно им е на властите да ги олабават мерките, кога населението имало виока свест и се имунизирало.

Но пазете, тоа не важи за секаде. Америка е голема и има држави каде процентот на вакцинирани е помал и токму таму сега новиот бран има најголема сила. Во Њујорк и Њу Џерси, кај што сум јас не е така и на повидок е враќање на стариот начин на живот!

Обработи: П.П.   Фото: Илустрација

Името и презимето познати на редакцијата. Не смее да се реемитува на други портали без одобрение од редакцијата на Галама

The post Да, точно е дека во Америка речиси никој не носи маска, ама ќе ви кажам зошто appeared first on Галама.

На официјалната страна на Германската амбасада, пред малку се огласи Амбасадорката Анке Холштајн:

„Почитувани дами и господа, драги пријатели на Германија, изминатите денови добивме многу повратни реакции од Вас за доделувањето на термини за визи за Западен Балкан. За жал, Вашите реакции беа претежно негативни и од тие причини сакам уште еднаш да Ви ја претставам ситуацијата:

Сојузната влада овозможи за државјани од Северна Македонија (како и од Албанија, Босна и Херцеговина, Косово, Црна Гора и Србија) привилегиран пристап кон германскиот пазар на труд..

Ова и понатаму се однесува на секој тип на работа – независно од признатата квалификација.

Согласно германската законска регулатива, во целиот регион на Западен Балкан смее да се доделат 25.000 визи годишно, од нив Северна Македонија добива годишна квота од 4.750 визи.

Гледано според бројот на жители, на граѓаните од Северна Македонија, исто така поради Вашиот голем интерес, им стои јасно надпропорционален удел на располагање.

Но, бидејќи истовремено интересот за оваа програма е огромен (нашата објава од понеделникот само за неколку часа имаше над 50.000 прегледи), се разбира дека знаеме дека само еден дел од заинтересираните може да добие прилика.

Сегашниот систем на доделување на термини, кој впрочем се користи во сите 6 земји од регионот, треба да и овозможи на Амбасадата, ограничената понуда на термини за поднесување на барања по можност да ја реализира широко распространето.

Затоа Ве молам за Вашето разбирање и Ви ветувам истовремено, дека постојано работиме на подобрување на доделувањето на термините, за истото да биде потранспарентно за Вас.

Со почит Анке Холштајн, напиша Амбасадорката на Германија во нашата земја, на официјалната страна на фејсбук на Германската амбасада.

The post Пред малку се огласи Германската амбасадорка по повод реакциите за термините за визи appeared first on Галама.

Седам на паркинг во близина на Франкфурт, седам на еден ивичњак, камионот пред мене. Седам и си ја оплакувам судбината. Далеку од дома, далеку од семејството, далеку од децата. Ми недостига сè. Ми фали ко ќе кивнам, некој на здравје да ми каже.

Да, има вибер, има и други начини на комуникација, но не е тоа. Го нема допирот, го нема мирисот на дома. Јас копнеам по моите, а тие, децата, па и сопругата, како да се оддалечуваат од мене, како да им станувам туѓ. И зошто? Заради проклетите пари и голата егзистенција.

Погодувате веќе. Возам камион. Успеав некако лани да го извадам БГ пасошот и бидејќи со години бев без работа се одлучив на овој чекор. Што да правам, дома бараат да јадат.

Сопругата е шивачка во една конфекција и едвај врзувавме крај со крај. Сега, кога завршува турнусот од три месеци (толку време не се враќам дома, туку постојано сум во камион и возам низ Европа), се случува да се вратам и со три, па и четири илјади евра.

Сега е добро, на финансиски план мислам, децата можат да си купат нешто, дома подсредивме, ама јас сум запустен, најискрено.

Од почеток ми беше интересно, првите неколку тури. Ги запознав високоразвиените држави. Всушност самиот себе се лажам дека сум ги запознал. Да не сум бил на театар во Минхен или на концерт случајно.

Црн во рацете, валкан во облеката влегувам во некоја Европска метропола, истоварам роба, утоварам и повторно на пат.

Се дружам повремено со некој од колегите, особено во деновите кога не се вози. Можете да замислите на што личат тие дружби, пијанки по паркинзи или кабината од камионот.

Тука ти е се и спална и кујна и дневна соба. Дома се враќам на две, три недели, максимум месец и потоа повторно започнува сагата. Ми се темни ко ќе дојде датумот за тргнување.

Дури почнав да и завидувам на сопругата што си останува дома, со децата, со семејството. Како некој осуденик се чувствувам.

Оваа моја судбина ја делат многу Македонци, премногу. Многу бракови се растурија заради оваа работа, заради пустата пара. И зошто, затоа што политичарите во изминаттите години ја уништија нашата економија, ја уништија нашата и судбината на нашите деца.

Тоа е, простете што вака се изнажалив и можеби ви го направив моментот тажен, но морав да си ја испразнам душата. И морам да се помирам, тоа е, ќе си ргам и ќе си тргам. Ве поздравувам сите.

П. П. Фото: Илустрација

Името и презимето познати на редакцијата. Овој текст е авторски и не смее да се превзема без одобрение од редакцијата на Галама.

The post Преку глава ми е веќе и од Шведска и од Германија, тешко ми е, три месеци не сум ги видел децата appeared first on Галама.

Почитувани, редно ми е и јас да се пофалам. Мојот работен ден започнува во 4 часот наутро и завршувам во 16:00 на ручек.

Во родно Скопје патувам 1 час до работното место од рангот на бунарџик или сл. Како во Африка ми се примањата. Секој ден распишуваат огласи за ефтина работна сила. Технолози , Електроничари, погонски работници.

Работното искуство ми е следно : погон за производство на електро плочи, ( висок ризик/ радиоактивен погон )погон за производство и точење на пиво тешка физичка работа.

Моето работно искуство е доказ дека прифаќам и сакам предизвици за да успеам.Работам на високо ризично место за да добијам на средина на месец македонска “плата “при следните високи услови

-Задолжителна употреба на ХТЗ носење заштитен шлем, гас маска, железни кондури; Примена на ISO 9001; Безбедност и заштита при работа; Обуки за гаснење пожар; Високо ризична средина; Ризик по здравјето

Нешто што кај вас се наплаќа и нуди кариера.Како последица од долги работни часови и истоштеност добив потрошени нерви и изгубив социјални контакти.Овој чекор е конечна одлука не се враќам назад.Кога ќе имам стабилен старт за таму.Смештај и храна и превоз до работа.

Затоа, На било која девојка/жена со европски документи во швајцарија нудам брак од интерес со следнве квалификации:

1) за оваа потреба имам во план износ од 3000 евра кои ќе ги добие невестата на потпишување на претбрачен договор првиот ден од склучување на брак во Швајцарија.

2) зависно од тоа каков договор и што ќе биде предмет на интерес со девојчето/жената ќе потпишам на нотар за 60% од платата да припадне на идната партнерка до добивање статус во Швајцарија.

3) Високо образование покрај гимназијата

4 ) Искуство како вилушкарист

5) Се служам со Албански, Англиски течно. Во процес ми е и возачката. Вакциниран против Ковид19

Сѐ правам за да успеам до свои 25 години самостојно. До сега ќе имав малце повеќе пари кај вас. Би прифатил и старт како хигиеничар. Зошто да ме одберете мене?

1) затоа што за разлика од друг европеец од мене ќе добиете многу повеќе 2) финансиски па и емотивно 3) спремен сум да работам само за основните потреби до добивање на статус под услов потпишан договор на нотар.

4) за разумен компромис нудам перспектива 5) имам мотивација за успех. Не сум огорчен. Разочаран сум. Во тоа име барам девојката/жената во најскор можен рок да се јави во пораки.

Без сомнежи. Бракот е интерес и онака. Благодарам, Теодор.

(Статусот е превземен од групата Македонци во Швајцарија)

The post Момче од Македонија бара жена во Швајцарија за брак од интерес: Плаќам 3 илјади од старт appeared first on Галама.

Во Германија сме со маж ми и снајдени сме убаво, бидејќи долго време сме тука. На почетокот, првите 3 години беше тешко. Живеевме во една соба под кирија.

Но потоа кога се вработи маж ми, а после и јас почнавме добро да заработувавме. Мислам на посериозни работни места, не на оние амалските по сендвичари и ресторани.

Е сега, мојава работа бара дежурства и ноќна работа. Работата ноќе е и подобро платена, па така, јас не одбивам, туку напротив и сама барам повеќе ноќни смени.

Игор работи во една фирма каде што прават огради од железо, врати и се што е поврзано со железарија. Тоа е голема компанија со 300-400 вработени. Зборот ми е, сигурна му е и него работата, веќе 7-8 години е таму.

Дечињата си одат на училиште, со еден збор функционираме одлично. Односно, функциониравме! Јас не знам дали маживе ги фаќа втор пубертет, или се работи за неизживеаност. Можда е и второво во прашање, бидејќи со Игор се зедовме многу млади, а заедно сме од 16 години.

Тој као се фалеше дека пред мене имал и други девојки, ама што може да имал на 15 години. Јас искрено и после толку години си го сакам, си го чувствувам како близок, како другар, не само како маж.

Ама Игорче во последните 3-4 месеци забега. Се фатил со некое друштво, некој шлајм од балканскиве простори и почна да оди по кафеани навечер, каде што има српски и босански певаљки.

Тоа се оние разголени дрољи кои врска немаат од пеење, ама се тресат врз масите на гостите по биртии. а биртии тука во Германија има колку сакаш, баш исти такви ко во Србија и МАкедонија, бидејќи тука има многу нашинци.

Без да знам јас, овој мојов почнал да си излегува попладне и навечер. Девојчето ми е 14 години, а машкото 9. Тој се организирал со Марија да се грижи за Јован, а овој мојов си фаќал денска шема после работа, до кај 8-9, зашто сепак децата се мали.

Јас кога ќе се јавев околу 9, тој веќе беше дома. Мада ми падна сомнително неколку пати ми „шмелцаше“ кога зборуваше, ама ни на крај памет дека е напиен.

Ама што останува скриено, ништо. Пријателка на моја пријателка, да ти работела како куварка во биртијава кај што одел овој мојов. Што се ми изнакажа. Се лигавел таму на пејачката, лепел пари, ја влечел у скут да му седи, гад.

Додека јас ринтам во болницава, он си терал кеифови и лепел пари на некоја калаштурка. Го седнав, од почеток не признаваше, после кога му кажав кој го видел немаше каде.

Добро рече, сум бил неколку пати, ама не сум давалч пари. Тие другите околу мене, другарите лепеа, не јас. Лошо видела другарка ти вика.

Е сега батето не знае дека јас можам тука на просјачки стап да го сведам. Дека во овие држави жената е многу заштитена. Ако му побарам развод, има да плаќа алиментација којзнае колку, за мене ќе работи. Да го видам после дали ќе оди по кафани.

Малку ми фали тоа да го направам и ќе го направам. Тој сега нешто се вади, вика нема веќе, ама многу сум повредена. Може и ќе му простам овој пат, ама уште еднаш ако му се случи, си знам јас што ќе правам. Ако сака да глуми фраер, нека си се врати во Марино кај мама и тате и таму нека биде боем.

П.П. Фото: Илустрација

Името и презимето познати на редакцијата. Не смее да се реемитува на други портали без одобрение од редакцијата на Галама

The post Со маж ми работиме во Германија, ама тој сака да глуми боем – ќе го вратам во Скопско Марино жими се appeared first on Галама.

Своевремено беше најдобрата македонска стрелачка и во исто време сликарка, Дивна Пешиќ веќе подолг период живее во Америка со сопругот Блаже и синовите Стефан и Виктор и освен со сликарство не се занимава со ништо друго.

– Мојот животен сопатник и мојата вистинска љубов, Блаже, го пронајдов на 33 години, иако се знаевме од деца во Кавадарци и сме иста генерација, сепак судбината не спои во Њујорк, многу подоцна, изјави во една прилика Дивна и додаде:

Децата дојдоа спонтано, како производ на нашата љубов, па Стефан го родив на 34 години, Виктор на 36, и со оглед на возраста пресреќна сум што родив две здрави и прави деца и без потешкотии.

Стефан го доби името по свекор ми Стефан Грозданов, додека за Виктор така одлучивме заедно со сопругот, со оглед на тоа што татко ми е Благој, свекрвата Благица, а сопругот Блаже, некако не ни одеше да го крстиме и него така… премногу Блажевци и Баговци…па така го одбравме ова име, кое е интернационално.

Ликовниот уметник и поранешен шампион во стрелање, Дивна Пешиќ, отвори сопствена галерија во Денвил, Америка.

Свечениот настан се случи есеноска, во присуство на многу гости и почитувачи на делото на младата кавадарчанка, која веќе неколку години наназад живее и твори во САД. Во галеријата која го носи името Дивна Пешиќ Арт Галери, изложени се 120 дела од уметницата, техника масло на платно.

За „Фокус” таа тогаш појасни дека е горда на себе и на своето семејство кое и ја дало безрезервната поддршка за да си го оствари сонот. Вели дека да се твори сопствена галерија е сон и престиж за секој уметник, посебно во овој период на светска криза поради пандемијата.

-Пресреќна сум, возбудена… Навистина сум горда на реакциите на американската публика кон мојата уметност, затоа што знаат да ја почувствуваат енергијата и магијата на моите дела и да и дадат вредност која ја заслужува.

А, моите дела секогаш се инспирирани од смисолот на животот, љубовта, моралните вредности, трагање по доброто во секој човек, борбата помеѓу доброто и злото, реалноста и предизвикот на нереалноста.

Секое дело носи порака, симбол кој би сакала да го инспирира човекот да биде подобар и да се брои на добрата страна на светот – вели Пешиќ.

Појаснува дека во ова време – невреме, потегот да отвори своја галерија во Америка бил навистина предизвикувачки, но се надевала и верувала во подобри времиња за целиот свет. И актуелната состојба со вирусот се нашла на нејзино дело, кое освоило трето место во светот на натпреварот Американ Арт Авардс.

The post Се сеќавате ли на Дивна Пешиќ – таа во САД успеа да направи нешто што на многумина не им успеало appeared first on Галама.

Не сакам воопшто да зборувам за тоа, но сепак секојдневие ми е и не можам да не мислам. Особено затоа што станува збор за моите две деца. Имам 58 години и по професија сум возач на автобус.

Живеам во среќен брак скоро 30 години. Имам двајца синови за кои живеам и се гордеам.

Свесни сме сите дека живееме во такво време во кое стана пречесто заминувањето на младите од дома. Сите си имаат своја причина, но најмногу заради парите.

Кога ќе ми текне како ние живеевме порано, немавме големи плати, ама се живееше и никој не ни помислуваше да го напушти домот.

Секако имаше и ретки исклучоци. А сега, веќе страв ми е дека ќе останеме само стари пензионери во земјава, ќе ни заминат младиве и ќе нема кој една чаша вода да ни даде.

Многу тешко време дојде. И ќе ми каже некој..абе има работа за тој што му се работи.. е има работа, но со пари за преживување. И јас не сум богат, ама сум штедел на времето, сум земал и кредити за да им овозможам на моите деца да се школуваат и да имаат услови за живот. Денес не е така, имаме многу поголеми трошоци и младите нема шанси да заштедат.

Плус па ако и со нивните плати помагаат на семејството, секакви случаи има. Можете да замислите какви грижи имав јас како прво во однос на станбеното прашање.

Како ли ќе ги обезбедев моите два сина со живеалишта кога ќе се оженат? Не можев да им купувам стан или куќа, се договоривме кога ќе дојде време за тоа, тогаш да планираме.

Ете, поголемиот се ожени и реновираше соби на горниот спрат. Кога да видиш, за џабе. Уште кога се верија пред три години веднаш одлучија да заминат во Германија со снаата. За неа имало работа во некој старечки дом, знаела јазик, па и него ќе го снајдела со работа. Не се ни консултираа со нас, се договорија и си заминаа.

Фала му на Бога сега се многу позадоволни од тука. Син ми работеше како контролор во една фабрика, ама ете, ем заради поубав живот, ем заради поголеми плати, одлучија да се иселат.

Се тешев со помалиот син дека барем тој ќе ми остане тука. Го заврши факултетот и сакаше да се вработи во банка. Арно ама, откако отиде неколку пати на гости кај брат му, ептен се загреа и тој да се исели.

Ние дома го разубедувавме, му велев дека ќе си има убава работа, секогаш ќе биде чист, уреден, ќе си се одоми.. па тоа ни беше целта, и ние сакавме да поживееме со нив. Детево беше премногу залетано, си направи еден куп фантазии за тоа каде се’ ќе шета таму, што ќе види, каде ќе живее што ништо друго не му паѓаше на ум.

Ланското лето кога син ми и снаата дојдоа на одмор за да не’ видат му предложија да замине со нив. И така се со кола, дури се овде ќе му договорат сместување и ќе може директно да бара работа.

Претходно ги советував и двајцата никако да не се согласат да седи во нивниот стан од разни причини. Ако е одлучен ќе му позајмиме пари нека си го плаќа, подобро во свој стан, отколку после да си имаме проблеми.

Толку му требаше, се нафати веднаш и замина и тој. И сега, што ми треба мене повеќе во животов? Секој ден рутина – стани, провози го автобусот, врати се, жената се вратила од работа и ручекот е готов, ама децата ни ги нема.

Се тешам само со тоа што се живи и здрави и што заработуваат свои пари за поубав живот. Барем можат да си дозволат да го видат белиот свет.

Понекогаш им се лутам бидејќи заминаа и не’ оставија двајцата сами, па затоа ли толку се трудевме да ги израснеме и да работиме само за на нив да им овозможиме иднина. Сега домот ни е празен, оддалечени сме и ако не беше интернетот не знам како би се гледале.

Си велам барем се осамостоија и се одговорни за своите животи, си ја најдоа среќата далеку од нас, тоа е најважно. Сега уште внучиња да дочекаме, па тогаш и ние би можеле почесто да им одиме на гости.

Сфатив дека ни образованието не значи многу, што ако толку се трудев и ги терав да учат кога ете заминаа и таму заработуваат повеќе од што би заработиле тука работејќи на струката.

Обработи: С.С.

Името и презимето познати на редакцијата. Не смее да се реемитува на други портали без одобрение од редакцијата на Галама

The post Дедо Николчо: Не знам стварно дали да тагувам или да се радувам што двата сина ми заминаа во Германија appeared first on Галама.

Јаков од Кочани наместо да се радува како секое мало детенце имаше тежок почеток во животот. Откако поминал две оп ерации, сега е потребно лекување во Истанбул, Турција, кое родителите не можат да си го дозволат.

Во ваква ситуација е нормално да се запрашате „зошто Боже“, како што се прашува и Елена од Кочани, мајка на малиот Јаков, кој на само 10 месеци го почувствувал најстрашното искушение во животот- борба за здравјето.

За Јаков деновиве се упатуваат апели за помош од финансиски средства, бидејќи по две операции тука, треба да замине на лекување во Истанбул, Турција.

Беа покренати повеќе акции по социјалните мрежи за малиот Јаков, но еден човек се издвои по својата великодушност.

Џим Ристевски, австралијанец со македонски корени, кој за неполни два дена успеал да собере преку неговата мрежа на деловни партнери и пријатели приближно 28.000 австралиски долари, за хемотерапија и лечење на двегодишниот Јаков.

Познатиот бизнисмен и филантроп по трет пат со своја иницијатива успеа да ја вклучи заедницата во Австралија за помош.

„Јаков, ти си мал борец, твојата насмевка ги стопи срцата на Австралијаните. Тука, кога сме повторно во локдаун, сите ги отворивме нашите џебови за да помогнеме.

Инаку сум татко на три деца и едноставно не можев да замислам да не се вклучам да помогнам“, вели Ристевски кој ѝ е познат на македонската јавност по два претходни хумани гестови.

Во 2016 година, кога се случија големите поплави тој успеа да собере 10.000 австралиски долари за малиот Ведран Велиновски од Крива Паланка, кој ги загуби своите мајка и брат на скопската обиколница.

Лани повторно се јави како организатор на иницијатива за собирање донации во која ја вклучи неговата ќерка Медисон Ристевски, средношколка од Волонгонг, Австралија.

Таа ѝ припаѓа на четврта генерација Австралијци со македонско потекло и изработувајќи средношколски проект, ги заинтригира светот и дијаспората.

Донациите доаѓаа од хумани луѓе од Австралија, Кина, Филипините, Нов Зеланд, Малта, Канада, САД. А беа наменети за реконструкција на Медицинското училиште Д-р Јован Калаузи од Битола, кое беше во очајна состојба.

Ристевски кој е татко на три дечиња и самиот вели дека како родител не можел, а да не му помогне на малиот Јаков.

The post Голем Македонец: Ова е човекот од Австралија кој донираше 28 илјади за малиот Јаков (ФОТО) appeared first on Галама.

Вчера најпознатиот српски епидемиологот Предраг Кон изјави дека етичките принципи на јавното здравство се разликуваат од општите етички принципи, па затоа треба да размислиме за начинот на одделување на вакцинираната и невакцинираната популација.

Тој изјави како гостин на ТВ Прва дека бројот на новоинфицирани со ковид е помал отколку порано, но дека се зголемува, како и дека станува збор за немилосрден процес во следните неколку недели, или до еден месец.

„Станува рационално да се мисли дека оние кои се заштитени треба да се соберат, со вакцина, тест или потврда за минато заболување.

Рационално е да се размислува и (заради оние) кои сакаат да работат, угостителите, на пример, мораат да работат, треба да бидат заштитени и со својот пример да покажат што очекуваат од гостите. Но, постои етичка дилема што можеме да ја решиме“, рече Кон.

Тој додаде дека голем дел од светот прибегна кон „нешто што личи на дискриминација“ и дека автоматски се поставува прашањето дали ваквите мерки се неуставни, но според него, професиите поврзани со здравјето треба да бидат предмет на задолжителна вакцинација.

„Имате ситуација кога некој може ненамерно да зарази друго лице. (Слично на тоа, ние веќе правиме вакцинација) против грип, сипаници, дифтерија … Овие се законски задолжителни вакцинации за здравствените работници.

Ова само го покренува прашањето за волјата, и за политичката волја. „Како и секогаш, се проценува дали мерката може да се спроведе или не“, рече Кон.

Коментирајќи ја потребата од трета вакцина, Кон рече дека вакцинираното лице ќе донесе одлука со неговиот избран лекар и дека иако новите истражувања покажуваат дека две дози се 42 проценти ефикасни во спречување на инфекцијата, сепак тие се 91% ефективни против потешките форми на ковид случаи.

Слично на епидемиологот Кон и епидемиолозите во Германија денеска соопштија дека можеби е потребно да се воведат ограничувања за невакцинираните лица, доколку бројот на заразени во земјата во следните месеци повторно достигне максимум.

Шефот на кабинет на германската канцеларка, Хелге Браун, за Bild am Sonntag изјави дека не очекува уште еден локдаун поради коронавирусот во Германија.

Браун кажа дека на невакцинираните лица ќе им биде забрането да влегуваат во ресторани, кина и стадиони, бидејќи ризикот е преголем.

Тој додаде дека „вакцинираните сигурно ќе имаат поголема слобода од невакцинираните“.

Ваквите мерки, како што оцени, би биле законски затоа што „државата има одговорност да го штити здравјето на своите граѓани“.

The post Германија размислува на оние кои одбиваат да се имунизираат да им забрани влез на овие места appeared first on Галама.